Home Blog Van Julius Caesar tot Serena Williams: Het gesprek over migraine door de eeuwen heen

Blog | Migraine

Blog voor mensen met migraine - Van Julius Caesar tot Serena Williams: Het gesprek over migraine door de eeuwen heen

Van Julius Caesar tot Serena Williams: Het gesprek over migraine door de eeuwen heen

Auteur: Danielle - Leestijd | 4 minuten.

Ik kreeg mijn eerste migraineaanval toen ik 16 was en van de middelbare school op de fiets naar huis reed.


Ik verloor mijn zicht volledig. Het felle licht van mijn migraine-aura nam het over en ik kon de weg voor me niet zien. Op dat moment had ik nog geen idee dat het ergste deel nog moest komen: de ondraaglijke, stekende pijn van migraine.

Het is onnodig om te zeggen dat ik me tijdens en na mijn eerste migraineaanval bang en overweldigd voelde. Ik wist niet wat er met mij gebeurde, wanneer het zou stoppen of wanneer ik mijn zicht terug zou krijgen. Daarna herinner ik me dat ik me afvroeg: gebeurt dit ook bij andere mensen? Verliezen zij ook hun zicht? Waarom hebben mijn familie en leraren me niet gewaarschuwd voor dit soort dingen?

Tot dat moment hadden de mensen in mijn leven het woord “migraine” nooit genoemd. Hoewel mijn moeder last had van migraineaanvallen, sprak ze er met mij nooit over. Mijn leraren, inclusief gezondheidsleraren, hebben deze aandoening nooit genoemd. Hetzelfde geldt voor mijn artsen — niets. Na die eerste aanval heb ik jarenlang in stilte geleden, terwijl ik geen enkele andere persoon kende die zich in mijn pijn kon herkennen.

Vandaag de dag, ruim tien jaar — en honderden migraineaanvallen — later blijf ik me afvragen waarom er niet meer over migraine wordt gepraat. In de jaren dat ik met migraine leef, heb ik geleerd dat er nog veel meer mensen zijn zoals ik — maar ik heb gemerkt dat men niet erg toeschietelijk is als het gaat om het praten over migraine.

Sterker nog, (foute) percepties dat migraine gewoon een hevige hoofdpijn is, overheersen in onze cultuur. Alleen als ik zelf een gesprek over migraine begin, merk ik dat anderen hun migraine-ervaringen delen en ze het bespreken als een ziekte in plaats van een tijdelijk ongemak.

Het feit dat er niet meer over migraine wordt gepraat is verrassend omdat migraine geen nieuw fenomeen is. Mensen vechten al eeuwenlang tegen migraine.


Migraine door de eeuwen heen

Van Hippocrates wordt gezegd dat hij al in 460 v. Chr. migraine beschreef en specifiek verwees naar een aura-achtig stralend licht. We hebben ook brieven over migraine gezien in 30 na Christus, toen van Celsus, een Romeinse medische schrijver, werd gezegd dat hij “een lange zwakte van het hoofd had... soms is de pijn heviger, maar kort, maar niet fataal.”


Deze historische aantekeningen over migraine gaan door in het jaar 131 toen de beroemde Romeinse filosoof Galen migraine beschreef met de term “hemicranie”. En ook weer in het jaar 400 beschreef Caelius Aurelianus, een Romeinse arts en medisch schrijver, hemicranie en “crotophon” als een bonzen of hameren in combinatie met een gevoel van brandende ogen en misselijkheid en braken.

Migraine, en de verschillende naamgevingen ervan, hebben zich in de loop der tijd ontwikkeld. Bekende mensen die aan migraine leden, zijn onder meer: Julius Caesar, Napoleon Bonaparte, Thomas Jefferson, John F. Kennedy, Sigmund Freud en Charles Darwin.

Migraine heeft in de loop van de geschiedenis ook veelgeprezen auteurs en kunstenaars getroffen, zoals Virginia Wolfe, Lewis Carroll, Claude Monet en Vincent van Gogh. Meer recent heeft migraine artiesten en atleten geraakt zoals Janet Jackson, Kareem Abdul-Jabbar en Serena Williams, om er maar een paar te noemen. Er is niets “nieuws” aan migraine.


Is het gesprek veranderd?

Ondanks het feit dat 1 op de 7 mensen wereldwijd aan migraine lijdt, denk ik dat het gesprek over migraine als legitieme aandoening niet bestaat.


Ik ben niet de eerste persoon die het gevoel heeft dat migraine niet erg serieus wordt genomen. In 1979 schreef Joan Didion het essay “In Bed.” Ze schreef: “Omdat ik geen hersentumor had, geen vermoeide ogen, geen hoge bloeddruk, was er helemaal niets mis met mij: ik had gewoon migraine-hoofdpijn en migraine-hoofdpijn was, zoals iedereen die het niet had wist, denkbeeldig.” Ze vervolgt: ”Ieder van ons die migraine heeft, lijdt niet alleen onder de aanvallen zelf, maar ook onder de algemene overtuiging dat we op perverse wijze weigeren onszelf te genezen door een paar aspirines te nemen, dat we onszelf ziek maken, dat we het ’onszelf aandoen’.”

Persoonlijk heb ik niet het gevoel dat er aan dit gesprek veel is veranderd in de bijna 40 jaar sinds Joan Didion dat essay schreef. Veel mensen denken nog steeds dat migraine in het beste geval hoofdpijn is en in het slechtste geval een excuus om onder werk of sociale contacten uit te komen. Met als gevolg dat veel mensen die met migraine leven niet vertellen wat ze doormaken. In plaats daarvan lijden ze in stilte, zoals ik dat vele jaren heb gedaan.


Er is hoop

Nu lijkt het misschien alsof ik een harde kijk heb op hoe migraine door de maatschappij als geheel wordt gezien. Ik weet echter dat de dingen beginnen te veranderen. Er zijn veel fantastische artsen, organisaties en individuen die elke dag hard werken om oplossingen te vinden, en hun inspanningen moeten worden toegejuicht. Wij, als migraine-gemeenschap, hebben de financiering en uitvoering van onderzoek door de mensen daarbuiten hard nodig.


Er is vooruitgang — het kan soms alleen moeilijk zijn om het te zien in ons dagelijkse leven.


De 'ah-ha'

Als ik een stapje terugzet en kijk naar de vele mensen die in de loop der tijd door migraine zijn getroffen, blijft één ding waar: Het kan iedereen overkomen, ongeacht de periode, het geslacht, de leeftijd, het ras, de sociaal-economische status of het carrièrepad.


Als ik naar de geschiedenis van migraine kijk, niet medisch maar door middel van gesprekken, kan ik alleen maar hopen dat nu er vandaag meer mensen over praten, de ziekte in de toekomst beter zichtbaar wordt. Op die manier zal een volgende keer als een 16-jarige haar eerste migraine meemaakt, zij niet meer zo bang hoeven te zijn als ik me ooit voelde.



De achternaam van Danielle is bekend bij de redactie.


Bronnen
• 50 famous and influential people with migraine (50 beroemde en invloedrijke mensen met migraine) (2018). http://www.blog.migrainepal.com/blog/50-famous-and-influential-with-migraine
• Facts and figures [Feiten en cijfers. (n.v.t.)]. https://www.migrainetrust.org/about-migraine/migraine-what-is-it/facts-figures/
• Glaser A. (2017). 10 of the most important people with migraine throughout history.(10 van de belangrijkste mensen met migraine in de loop van de geschiedenis.). https://migraineagain.com/important-people-with-migraine-history/
• Glaser A. (2017). Famous artists with migraine throughout history (Beroemde artiesten met migraine door de geschiedenis heen.). https://migraineagain.com/famous-artists-with-migraine-throughout-history/
• Migraine facts. (Feiten over migraine.) (2018). http://migraineresearchfoundation.org/about-migraine/migraine-facts/
• Pearce JMS. (1986). Historical aspects of migraine. (Historische aspecten van migraine.) http://jnnp.bmj.com/content/jnnp/49/10/1097.full.pdf
• Stuckey-Frans N. (2012). “In Bed” door Joan Didion (1979). http://essaysspring13.qwriting.qc.cuny.edu/files/2013/04/Joan-Didion-In-Bed.pdf


AJO-NL-NP-00017

Deel artikel:

Registreer je gratis op ons platform
en krijg samen grip op migraine

  • Nieuws en updates
  • Ontspanningsoefeningen
  • Podcasts
  • Bijeenkomsten
  • Hoofdpijnkalender
  • Handige downloads
Registreer je hier

AJO-NL-NP-00005

© Copyright 2021 Contact / Privacy / Cookie kennisgeving / Algemene voorwaarden

1. Data on file: InSites Consulting, 2019. Teva Embrace Our Potential Migraine Research. Gegevensverzameling nov-dec 2019.
Teva Nederland